O harmonii jazzowej - zapiski z szuflady - Bogdan Hołownia
Opis
"O harmonii jazzowej - zapiski z szuflady" to znakomita pozycja dla miłośników jazzu. Autor, Bogdan Hołownia, to czołowy polski pianista jazzowy. Książka przybliża zagadnienia dotyczące harmonii jazzowej od interwału po tworzenie solówek i akompaniamentu. Przeznaczona jest dla wszystkich, którzy chcą zarówno teoretycznie, jak i praktycznie zapoznać się z podstawami tworzenia muzyki jazzowej. Polecana przez Piotra Barona.
Książka jest bardzo interesująca, zarówno dla muzyków jak i osób zainteresowanych muzyką jazzową. Nie jest lekturą którą czyta się od deski do deski, ale raczej przewodnikiem po dźwiękach, rytmach i skalach, do którego wraca się wielokrotnie. Bardzo przydatne jest mnóstwo załączonych przykładów nutowych. Piękna oprawa, wygodne bindowane strony, kwiecisty język autora, specyficzne sformułowania i nietypowe skojarzenia czynią tę książkę wyjątkową, tak jak wyjątkową osobowością jest Bogdan Hołownia.
Sam autor na początku książki zamiast wstępu pisze:
Codziennie zaglądamy do naszych szuflad, a jeśli nawet nie codziennie, to tak często jak tylko mamy na to ochotę. Wydaje się, że im częściej tam zaglądamy tym mniejszą wartość mają dokumenty czy informacje, po które sięgamy. Właścicielowi szuflady – której zawartość chcę Tobie, Czytelniku, przybliżyć – wydawało się, że to, co warte przechowywania musi pochodzić przynajmniej z innej planety. Jeśli szukałem informacji o gamie C-dur to raczej interesowało mnie to, co mogę zagrać zamiast niej. W miejsce białych klawiszy da się przecież zagrać wszystkie czarne. Ważna jest bowiem koncepcja, której elementy zasłyszeć można przecież u wielu słynnych muzyków jazzowych. Z tego punktu widzenia wiele kartek z mojej szuflady było po prostu mało interesujących, mało wartościowych. Z biegiem czasu zacząłem zauważać, że muzyczne skarby i piękne muzyczne krainy nie muszą leżeć na innej planecie, że leżą znacznie bliżej i jest ich coraz więcej, i więcej. Kartki, które nieomal bezwiednie przesuwałem w głąb szuflady w poszukiwaniu tej właściwej zaczęły mi się układać w zbiór ogromnie wartościowy. Pal sześć tak zwaną drugą czy trzecią prędkość mego intelektualnego czy emocjonalnego rozwoju. Uznałem, że jeśli zawartość szuflady oddziałuje na mnie coraz mocniej, to trzeba się tymi odczuciami podzielić ze wszystkimi chętnymi. Stąd pomysł ułożenia tych kartek w jeden skrypt. Muzyka dociera do nas zewsząd. Jest z nami w supermarkecie, pomiędzy pietruszką a olejem rzepakowym. Potrafi być wciągająca. Wciąga wówczas niczym bagno zabłąkanego osiołka. Wychodzi nam na spotkanie tak serdecznie jak krople z kałuży rozpryskującej się pod kołami przejeżdżającego samochodu. Muzyka rozbrzmiewa też w „okolicznościach świętych”, w domu melomana, który decyduje się na słuchanie fragmentu ulubionej symfonii, a robi to nie częściej niż raz do roku; lub też w duszy taternika, który spoglądając na szczyty gór słyszy melodię, którą Duch Gór śpiewa tylko dla niego. Dla kogoś, kto jest muzykiem sytuacja jest nieco inna. Chodzi o dość specyficzne jej odczuwanie i rozumienie jej przestrzeni, ścieżek, grządek, sadzonek, roślinek, systemu nawadniania. Odnaleźć nuty, które się kochają i umieścić je na jednej grządce – oto zadanie kompozytora, jak mawiał jeden z najwspanialszych ogrodników, Wolfgang Amadeusz Mozart. Kiedy trzymam w dłoniach tę książkę, to kłaniam się w myślach i ogromnie dziękuję moim trzem Dobrym Duszkom - Ani Jermaczowej, Dorocie Eggert i Mariannie Wybieralskiej, których ogromna benedyktyńska praca sprawiła, że książka mogła ukazać się w postaci, która cieszy serce i oko."
Zobacz przykładowe strony w galerii produktu. Pomogą one określić poziom trudności. Znajdziesz tam również inne dodatkowe informacje.
Spis treści: rozdział I. Interwał – muzyczna jednostka miary rozdział II. Cedurus Pterodaktylus rozdział III. Harmonicus Minorum rozdział IV. Melodic minor rozdział V. Akordy zmniejszone rozdział VI. Świat Moli rozdział VII. Kadencja II–V–I rozdział VIII. Czterodźwięki. Układy skupione i rozległe rozdział IX. Pentatoniki rozdział X. Skale modalne. Zamienniki diatoniczne rozdział XI. Jeszcze o dwóch skalach rozdział XII Blues rozdział XIII. Kuracja plastyczna rozdział XIV. Kilka uwag pianistycznych rozdział XV. Blues molowy (Blues w tonacji molowej) rozdział XVI. Jeszcze o akordzie C-dur rozdział XVII. Grawitacja V–I rozdział XVIII. Harmonizacja rozdział XIX. Obiegniki rozdział XX. Harmonia Coltrane’owska rozdział XXI. Harmonia Coltrane’owska w bluesie rozdział XXII. Harmonia modalna rozdział XXIII. Modal interchange rozdział XXIV. Rhythm changes rozdział XXV. Roman Numerals, czyli słupki rozdział XXVI. Turnaround rozdział XXVII. Bossa nova rozdział XXVIII. Akompaniament rozdział XXIX. Kosmetyka harmoniczna i inne prace konserwatorskie rozdział XXX. Wstępy i zakończenia rozdział XXXI. Spisywanie solówek rozdział XXXII. Zasłyszane u Mistrzów rozdział XXXIII. Kącik majsterkowicza
Książka ma w pięciu miejscach naniesione ręczne poprawki autora - drukarnia się nie spisała i artysta ręcznie naniósł poprawki.Podnosi to wartość wydawnictwa!
Tytuł: O harmonii jazzowej Autor: Bogdan Hołownia Stopień trudności: dla amatorów i profesjonalistówWydawnictwo: HoBo Records Format: 155 str, A4, miękka oprawa, bindowanieJęzyk wydania: polskiISBN / ISMN: 9788392794905
Atrybuty
| Styl muzyczny | jazz / blues |
Zobacz podobne
Podstawy harmonii we współczesnej muzyce jazzowej i rozrywkowej (+ płyta CD) - Wojciech Kazimierz Olszewski
Dostępność: w magazynie
Wyświetlamy wszystkie opinie (pozytywne i negatywne). Nie sprawdzamy, czy pochodzą one od klientów, którzy kupili dany produkt.
Marek Wójcik
Pozycja obowiązkowa dla każdego kto chce zgłębiać jazz. Dobrze napisana. Z przykładami. No i wiedza oraz doświadczenie autora nie pozostawia żadnych wątpliwości.
Jakub
Książka napisana dla tych co już mają pojęcie o harmonii jazzowej. Nowicjusz się pogubi w nawale metafor, które wcale nie ułatwiają sprawy początkującym adeptom sztuki.
Bożena
Ciekawie przedstawione zagadnienia. A ten język! Trochę humoru, trochę refleksji, mnóstwo metafor i nietypowych skojarzeń. Od teraz to moja ulubiona książka do grania i czytania.
Adam
To jest książka którą należy czytać przy pianinie, a nie od deski do deski. Wiele z niej można się nauczyć o jazzie i improwizacji.