Ludwig van Beethoven: Bagatelle for Piano in A minor WoO 59 'Fur Elise' - Bagatela a-moll 'Dla Elizy' - nuty na fortepian

"Dla Elizy" to jedna z najbardziej rozpoznawalnych kompozycji Ludwiga van Beethovena, otoczona tajemnicami i pytaniami, na które do dziś nie znamy odpowiedzi: Co stało się z kompletnym autografem utworu i kim była tytułowa "Eliza"? Bagatela została skomponowana między 1808 a 1810 rokiem, a pierwszy raz opublikowano ją w 1867 roku dzięki badaniom Ludwiga Nohla, który miał dostęp do autografu Beethovena. Obecnie dostępne jest obszerne wydanie krytyczne autorstwa znanego badacza Beethovena, Mario Aschauera, które dostarcza nowych wniosków i spojrzeń na ten utwór. Oferuje ono nie tylko wersję pierwodruku z 1867 roku, ale również transkrypcję szkicu Beethovena z poprawkami z około 1822 roku, które miały znaleźć się w planowanym, lecz niezrealizowanym zbiorze bagateli. Różnice między tymi wersjami są wyraźnie widoczne dzięki szarym drukom, a redaktor dokonał możliwych uzupełnień drugiej wersji.

Skomplikowana geneza i sytuacja źródłowa utworu są szczegółowo omówione w przedmowie (dostępnej w językach niemieckim i angielskim) oraz w komentarzu krytycznym (w języku angielskim), który analizuje różne interpretacje i decyzje redakcyjne.

"Po raz pierwszy Bagatela a-moll została opublikowana w roku 1867, 40 lat po śmierci Beethovena, w ramach edycji niewydanych listów wielkiego mistrza z Bonn. Tytuł, który zrobił tak zawrotną karierę wziął się z faktu, że redaktor owego wydania, Ludwig Nohl twierdził, iż rękopis całości kompozycji (obecnie zaginiony) nosił dedykację „Für Elise am 27 April zur Erinnerung von L. v. Bthvn”, co pozwala nam obecnie ustalić datę powstania dzieła na rok 1810. Musimy mu niestety wierzyć na słowo, gdyż jedyne zachowane do naszych czasów źródło to rękopis szkicowy utworu, nie posiadający dedykacji a jedynie opatrzony określeniem tempa (nota bene Molto grazioso zamiast Poco moto), który znajduje się obecnie w Beethovenhaus w Bonn. Tytułową, zagadkową Elizę identyfikują muzykolodzy różnie, podając cztery postacie: jego tajemniczą „nieśmiertelną ukochaną”, do której powstał słynny, niewysłany nigdy list ukryty w biurku kompozytora; Theresę Malfatti, z której kolekcji pochodził zaginiony, oryginalny autograf kompozycji (Beethoven miał fatalny charakter pisma, więc niektórzy twierdzą, że być może napisane na nutach było w istocie „Für Therese”...); żonę Johanna Nepomuka Hummla (z którym łączyła Beethovena „szorstka przyjaźń”) Elisabeth Röckel, którą znajomi nazywali zdrobniale „Elizą”, i na samym końcu młodziutką Elise Barensfeld, jedyną „prawdziwą Elizę” w tym towarzystwie, której Beethoven udzielał za młodu lekcji fortepianu. Zagadki tej nigdy chyba nie rozwikłamy, ale w każdym przypadku jednego możemy być pewni: Beethoven z pewnością byłby bardzo zaskoczony niebywałą popularnością utworu, którego – jak się wydaje – nawet nie zamierzał publikować".

Fragment recenzji Marka Szlezera z 1. numeru Notatnika Pianistycznego

Zobacz przykładowe strony w galerii produktu. Pomogą one określić poziom trudności. Znajdziesz tam również inne dodatkowe informacje.

Tytuł: Bagatelle for Piano in A minor WoO 59 "Für Elise"
Autor: Ludwig van Beethoven
Stopień trudności: dla średnio zaawansowanych
Instrument: fortepian
Notacja muzyczna: zapis nutowy
Wydawnictwo: Barenreiter
Format: 10 str., 31,0 x 24,3 cm, miękka oprawa
Język wydania: angielski
ISBN / ISMN: 9790006568673
Kod wydawcy: BA 11839